O ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΗΣ
Στον Ηρακλή και στην Ελλάδα ήρθε από την Ουζμπεκική Παχτακόρ τέλη Νοέμβρη του 1975 και έμεινε 15 χρόνια στον ”γηραιό”.
Η ιστορία που έγραψε δύσκολα ξαναγράφεται από κάποιον άλλον.
Ο Έλληνας Μαραντόνα όπως όλοι τον αποκαλούσαν με τις απίστευτες ντρίμπλες του και την άριστη τεχνική του κατάρτιση ”μάγευε” τον κάθε αντίπαλο, φίλαθλο και συμπαίκτη.
Είχε βγει ένας μύθος ότι οι αντιπάλοι αμυντικοί τον παρακαλούσαν να μην τους κάνει ρεζίλι με καμία από τις ντρίμπλες του.
Ο πιο αδικημένος Έλληνας ποδοσφαιριστής, ήταν ο καλύτερος όλων και δεν έπαιξε στο εξωτερικό και ας τον ζητούσαν μεγάλα κλαμπ όπως η Άρσεναλ, η αδικία δεν έμεινε μόνο εκεί αλλά και στις εμφανίσεις του με την Εθνική Ελλάδας κάνοντας μόλις 2 (Κανένα επίσημο ματς).
Συνολικά με τον ”Γηραιό” μετρούσε σε 140 συμμετοχές, 35 Γκολ.
Με την Παχτακόρ 77 συμμετοχές, 18 γκολ.
Αυτός ο ποδοσφαιριστής είναι το ακριβές παράδειγμα ”οι τίτλοι δεν σε κάνουν θρύλο ”. Κέρδισε μόνο έναν τίτλο με τον Ηρακλή.
Το κύπελλο Ελλάδας της σεζόν του 1976.
Αλλά σε όλους μας θα μείνει ” Ο καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής όλων των εποχών ”. Ένας άνθρωπος που ερωτεύτηκε το ποδόσφαιρο και έκανε και χιλιάδες ανθρώπους επίσης να το ερωτευτούν. Ένας άνθρωπος που είχε γεννηθεί για το ποδόσφαιρο, ένας παίκτης είδωλο, ένας άνθρωπος που έπαιξε ποδόσφαιρο σε λάθος εποχή, γιατί αν έπαιζε άλλη εποχή θα βλέπαμε ακόμα καλύτερα πράγματα και είμαι σίγουρος για αυτό.
