Η Λίβερπουλ καλείται στο τέλος της σεζόν να πάρει έως τώρα 2+1 διαζύγια, και αν τα δυο αφήνουν γλυκόπικρη γεύση, το ένα αφήνει σίγουρα πικρή.
Χθες ανακοινώθηκαν οι αποχωρήσεις των Ζόελ Μάτιπ και του Τιάγκο Αλκάνταρα δυο αποχωρήσεις οι οποίες ήταν σχεδόν αναμενόμενες. Δυο ποδοσφαιριστές που ο καθένας διέθετε την δίκη του ξεχωριστή ποιότητα και το δικό του ταλέντο, ποδοσφαιριστές που είχαν συνεισφέρει στο καλό ποδόσφαιρο και την επιστροφή της ομάδας του Μέρσεϊσαϊντ στους τίτλους.
Δυστυχώς όμως και οι δυο ταλαιπωρήθηκαν από χρόνιους και συνεχόμενους τραυματισμούς που τους άφηναν πίσω και άφηναν πίσω και την ομάδα τους.
Παρόλο τα 33 τους έτη αν δεν είχαν τόσους τραυματισμούς θα μπορούσαν να συνέχιζαν στο λιμάνι και να συνέχιζαν να γράφουν ιστορία.
Πράγμα το οποίο δεν μπορεί να γίνει.
Το πιο σκληρό διαζύγιο όμως και αυτό που πονάει πολύ περισσότερο, είναι το διαζύγιο με τον Γιούργκεν Κλοπ. Τον αναμορφωτή της ομάδας, ο οποίος ανέλαβε μια Λίβερπουλ (σχεδόν) ερείπιο τον Οκτώβριο του 2015 και την έκανε παλάτι, ο προπονητής που της έδωσε τον τίτλο του Champions League έπειτα από 14 χρόνια, που της πήρε το πρωτάθλημα έπειτα από 30 χρόνια. Τον προπονητή που την πήγε 3 φορές σε τελικό Champions League και μια Europa league , που κόντραρε επί συναπτά έτη την διαστημική Μάντσεστερ Σίτι του Πέπ Γκουαρντιόλα.
Που κέρδισε το παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων για πρώτη φορά στην ιστορία της Λίβερπουλ.
Τον προπονητή που κράτησε το αήττητο στην ομάδα για 68 συνεχόμενα παιχνίδια.
Τον προπονητή που ανέδειξε τον Σαλάχ, τον Βάν Ντάϊκ, τον Φιρμίνο, τον Μανέ και πολλούς άλλους.
Ο Γερμανός προπονητής θα δώσει το «last dance» στο αυριανό ματς κόντρα στην Γουλβς στο Άνφιλντ.
Συνολικά με την Λίβερπουλ κέρδισε 8 τίτλους.
Αυτή η αποχώρηση λοιπόν θέτει πολλά αρνητικά ερωτηματικά για την επόμενη ημέρα στους κόκκινους.
Η παρακαταθήκη που αφήνει ο Κλόπ είναι τεράστια αλλά μην ξεχάσουμε πως το ποδόσφαιρο είναι σαν το Τζένγκα.
